صفحۀ‌‌‌ اول   كتاب مقاله / گفتگو/ گفتار            فهرست مطالب سرمقاله‌ها


 

هَجمه

ساختمانی كه سفارت ايران در لندن خيال دارد در زمين تقريباً مجاورش كه از دهه‌ها پيش مالك آن بوده بسازد اسباب حرف و حديث شده است.  مالكان بناهای اطراف به وليعهد بريتانيا نامه نوشته‌اند كه دخالت كند و نگذارد.

 

حرف اهل محل و ايراد هنرشناسان و معمارها اين است كه اين طرح ِ ظاهراً مدرن ِ كريه و زشت و چشم‌آزار هماهنگی ساختمانهای اطراف را به هم می‌ريزد و  در شأن محيطی جاافتاده و با دقت نگهداری‌شده نيست.

 

چنين طرحهايي را بايد به مساﺑﻘﮤ بين‌المللي يا داخلی با داوران معتبر ايرانی و خارجی گذاشت.  طرحی كه بيرون آمده انگار طبق سليقه و به سفارش يكی‌ از همين بنيادها در خود ايران تهيه شده باشد: جلف و پرزرق‌ و برق و خر در چمن.  لندنيان نظر داده‌اند اين طرز معماری برای جلب توجه است. اما سالهاست اسم ايران در ﺻﻔﺤﮤ اول روزنامه‌ها و سرخط خبرهای تلويزيونها جا خوش كرده.  توجه از اين بيشتر؟

 

حال ‌كه مدام از غدر استيك‌بار جهانی‌ خصوصاً استعمار به‌اصطلاح پير اينگيليس می‌نالند و كسانی هوار می‌كشند رابطه با آن دولت محدود شود، محل آبرومند فعلی سفارت ايران چه كم و كسری‌ دارد و چه نيازی به ساختمان جديد؟ و در شرايطی كه سفارت ‌بريتانيا در تهران امور كنسولی را به دوبی‌ منتقل كرده، ساختمان جديد قرار است نماد توﺳﻌﮤ روابط باشد يا مكانی برای سيخ‌فروكردن در چشم و گوش مردم؟

 

در حالی كه عربها و پاكستانيها با تقاضای مرگ و گردن‌زدن و نمازخواندن وسط خيابانهای آن شهر  به اندازﮤ كافی‌ اسباب وحشت و انزجار می‌شوند،‌ چنين طرح به‌احتمال‌قريب‌به‌يقين بی‌ﻧﺘﻴﺠه‌ای يعنی تهاجم فرهنگی، يا همان ﻫﺠﻤﮤ خودمان،‌ از نوع كريه و سخيف.

13 مرداد 89

 

يادداشت‌های 87

يادداشت‌های 88

يادداشت‌های 89 

 

 

 

 

دعوت از نظر شما

 

 

 

نقل مطالب اين سايت با ذكر ماخذ يا با لينك آزاد است.

 

X